THe GLoom `

กุไม่รุ้จะเริ่มการอัพบล้อกอย่างไรดี ช่วงเวลาระหว่างการอัพครั้งที่เเล้วกับครั้งนี้มันเป็นช่วงที่เกิดห่าเหวอะไรขึ้นเยอะมาก เอาเป็นว่า

กุจะเริ่มการอัพบล้อกหลังจากที่ไม่ได้อัพมานานด้วยกันเขียนระบายความซวยซ้ำซ้อนลงไปเเล้วกัน กุระบายมันออกไปบ้างบางทีอาจจะทำให้เดือนนี้เป็นเดือนที่ดีขึ้น

เมื่อสี่ซ้าห้าวันที่เเล้วกุไปห้องซ้อมดนตรีมา กุขอข้ามไปถึงตอนจะกลับมอเลยเเล้วกัน

เนื่องจากกระจกข้างมอไซกุบิดไม่ได้องศาทำไห้ไม่เห็นรถข้างหลัง ตอนกุจะค่อยๆเบียดออกเลน เเล้วมีมอไซอีกคันเบียดมาพอดี กุเห็นเช่นนั้นจึงชลอจนเกือบหยุด เเต่น้องเค้าหยุดไม่ทันทำให้เเฮนด์มอไซเค้ามาเกี่ยวกับเเฮนด์มอไซกูเเล้วล้มลงกลางถนน ทั้งกูเเละเค้าเเต่กุไม่เป็นอะไรเลย ทั้งๆที่ซ้อนสามมา ขณะที่เค้าล้มลงเเรงพอสมควร เอาหัวลงพื้น เเละกระจกข้างเเตกกระจุย กุรีบไปพยุงน้องเค้าซึ่งกำลังร้องให้กระจองอเเงพลางกุมหัวอยู่ขึ้นมาเเล้วยัดขึ้นรถเพื่อนทันที ตอนนั้นขวัญกูหนีหมดเเล้ว เกิดมายังไม่เคยเจอกับตัวเองเลยไอ้เหี้ย ขอบคุณพระเจ้าจริงๆที่รถข้างหลังไม่มาเหยียบใครซ้ำ

โอเค กุขอข้ามฉากไปโรงพยาบาลรอเอ็กซเรย์หัวอย่างใจจดใจจ่อ พร้อมผลที่ออกมาบอกว่าต้องเเอดมิดดูอาการหนึ่งวันทำให้กุหวาดวิตกเหี้ยเหี้ย ไม่เป็นอันอ่านหนังสือสอบเลย ที่ช้อกยิ่งกว่าคือค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลที่กุต้องรับผิดชอบ คือ สองพันเเปดร้อยห้าสิบบาท !!!!! (ประเด็นคือกุไม่กล้าบอกพ่อว่าเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น กูไม่อยากให้พ่อเป็นห่วง)กระนั้นเเล้วกุจึงต้องกล้ำกลืนฝืนทนกดเงินค่าขนมที่พ่อให้ไว้มาจ่าย 

กุกดตังมาเเล้วนะ สองพัน คิดว่าไม่มากกว่านั้น พอเค้าบอกว่าสองพันเเปด กุก้โอเค เด่วไปกด พอควักกระเป๋าเงินขึ้นมา ไอเย็ดเด้ เอทีเอ็มหาย ลืมคาตู้ไว้ ถ้ากุไม่เห็นว่าโจทก์อยู่ตรงหน้ากุคงอุทานว่าไอเเม่ย้อยไปเเล้ว

นอกจากนั้นกุไม่รุ้ว่าบัตรเอทีเอ้มนักศึกษามันยังถูกอายัดอยู่ ตังที่่พ่อกุโอนมาใหม่เลยกดออกมาไม่ได้ ทุกวันนี้กุจึงอยุ่ด้วยเศษเหรียญตามพื้นห้องเเละหนี้สินที่กองพะเนินท่วมศีรษะ

เหตุการณ์หลังจากนั้นทำให้กุต้องเเดกมาม่าไปอีกหลายวันด้วยความไม่มีตัง

การสอบมหาลัยนี่เป็นอะไรที่เครียดมากก เนื่องจากลอกไม่ได้ ซึ่งกุไม่ชินอย่างมาก เเต่เดิมเเล้วสอบเลขเเค่เป็นปรนัยเเถมลอกได้กุยังเครียดเลย เเต่รอบนี้มาเเบบต้องใช้ skill and knowledge ล้วนๆ  ทำให้กุต้องใช้ความขยันมากกว่าเดิมกว่าตอนเอนท์เข้ามาอีก นี่ขนาดว่าเป้นเรื่องของมอปลายเกือบจะล้วนๆเเล้วนะ 

ทำให้กุเกิดคำถามขึ้นมาในหัวว่า กุจะเรียนจบมั้ย ?

เอาล่ะ พรุ่งนี้เป็นเฟรชชี่ไนท์ที่กุต้องขึ้นเวทีร้องเพลงเนื่องจากโดนยัดเยียด เเละกุไม่กล้าปฏิเสธเพราะเห้นเป็นงานชั้นปี ถ้าเรื่องมากกูต้องโดนด่าเเน่ๆ กุจึงจำต้องขึ้นไป เเต่กุกลัวเสียงกุหอนมากเลยว่ะเเม่งคงอายสุดๆ 5555

ครั้งนี้รุ้สึกทุกอย่างมันเเออัดมาก กุอาจจะพิมไม่รุ้เรื่องไปสักหน่อย เเต่ก้ช่างเเม่งนะครับ

ไปก่อนบายสวัสดี